CANARIAE Fortunatarum insularum incolas novissimis accensos migrantibus
Quinquaginta circiter habitatores Nivariae seu Teneriffae (praecipuae Canariarum insulae) gravibus exceperunt conviciis novissimum advenarum agmen, peractis qui sabbatis apulsi ex Africa quattuor pervenere ratibus. “Nigri de merda” – clamitabant in eos– “quo usque tandem venietis capturi filiis alimenta nostris? Munere defficiente nobis vestes non dantur, nec infusio herbarum! Quare Hispania relicta patrias repetite Africas, et procul Canariis vestras avertite puppes!” Hi ratione timebant, ne ab insulanis furore accensis proturbarentur. Photographi, qui aderant, custodibus protegendi fuerunt. “Sed nihil sine causa est et de humo non oritur dolor”, -ut vetus proverbium. Mensis enim labentis e proximis kalendis Teneriffa accepit invita plus tribus milibus hominum sine papyris, e Mauretania praesertim et Senegalia venientium. Hoc numero augetur ille viginti milium labente anno expositorum. Quae summa quadruplicat superioris anni migrationem. Miseriam violentiamque fugientes, mille comparant euronibus portitionem plus quam insecuram. Repletis navigant lignis, quibus non caperetur acus; tantisque in periculis inter navigandum versantur, ut nonnulli expositi desperatam osculentur humum. Nonnullis haec ultima via vitae fuit. Visentes petita litora a custodibus excipiuntur, inque carceres ducuntur, ubi curantur sollicitis Crucis Rubrae medicis. Ibi tectum datur illis et vestes et infusio herbarum. Quapropter insulanorum animus tot advenis effervescit. Insulae “Fortunatae”, quo complures mortales quotannis ex orbe vacationum causa ruunt, tot egentes viatores capere non possunt. Scripsit Carolus Petreius Bogotensis - 13/09/2006 12h09 La cronaca colorita del redattore di EPHEMERIS, Carolus Petreius di Bogotà, ci mette di fronte ad uno dei drammi più disumani e purtroppo tanto frequenti oggigiorno: imbarcazioni fatiscenti, e persino zattere, come in questo caso, partite dal lontano Senegal, stracariche di disperati, cercano un approdo nelle isole Canarie ma vengono respinti in malo modo dagli abitanti. Anzi gli immigrati temono ad un certo punto di essere presi e uccisi. Molto vivace il battibecco fra i residenti delle isole e i poveri diavoli indifesi e dileggiati, i quali alla fine vengono curati e ristorati grazie all’intervento della Croce Rossa , mentre alcuni fotografi riprendono la pietosa scena.
Insulae “Fortunatae”, quo complures mortales quotannis ex orbe vacationum causa ruunt, tot egentes viatores capere non possunt. Le isole “Fortunate”, dove un gran numero di persone accorrono da tutto il mondo per le vacanze, non possono accogliere viaggiatori tanto bisognosi. Questa l’amara conclusione del redattore di EPHEMERIS. |
Le Canarie, un tempo chiamate "ISOLE FORTUNATE"
Le Canarie un tempo si chiamavano "ISOLE FORTUNATE", e lo sono ancora, ma soltanto per pochi privilegiati. Purtroppo quei poveri disperati che qualche settimana fa, partiti dal Senegal hanno cercato l'approdo con una zattera sgangherata, non hanno avuto molta fortuna, scacciati in malo modo dagli abitanti locali. Triste segno dei tempi? Egoismo spietato? Inciviltà? Il corrispondente di EPHEMERIS traccia un quadro vivacissimo e colorito di questo dramma umano, con un amaro commento finale. In latino, ovviamente.
PUBBLICITÀ
PUBBLICITÀ
Pubblicato il lunedì 25 settembre 2006 in: Riviste e giornali
Ultimi interventi
-
Le stagioni nella antica Pomp…
Pubblicato il 30 set 2008 -
Cesare in mostra a Roma nel C…
Pubblicato il 27 set 2008 -
Tre seminari su temi e proble…
Pubblicato il 25 set 2008
PUBBLICITÀ
PUBBLICITÀ
Taras66









Anteprima del commento