Ki m’ascùrtat mamai

di nau ‘na cosa:

deu seu sposa

cun-d unu sabateri,

biancu ke paperi,

artu ke bandera,

peis de salera,

nasu de patata,

in bidda no agàtat

de si coyai.

In bidda no nd’agatu

de mi tenni amori...

E tenit unu fradi

ki est arretori,

e tenit una sorri

mòngia priorissa,

a cadir’‘i oru

da pòrtant a crèsia.

E is ogus pòrtat

ke una cerèsia,

e is massiddas

ke oru colau.

Ki m’ascùrtat mama,

cust’ est s’amorau!

• » Invia tramite EMAIL
• » Versione per la STAMPA
• » Le vostre opinioni