Su prus bell’ in sa Corti

na’ ki est su printzipinu;

nossi, manku sa morti

càmbiat su ki est distinu.

Santu Frantziscu nostu

est santu de adorai;

su ki de Deus est postu

no podit amancai.

D’ un’ àrburi k’ infrorit

su frut’ in terra làssat;

tristu de kini morit

ki su prantu gi pàssat.

Bonariedda Loi

est trankera e tremposa;

nisciunus nàrat “oi!”

si no di dolit cosa.

Cassadori prevenit

bruvura po su tiru;

dolor’ in coru tenit

kini ghètat suspiru.

Su celu biancu biancu

promitit cilixia;

su mali parit mancu

po tenni cumpangia.

Ita mesi de frius!

Band’ a su let’ e dromu;

is puddas e is pipius

imbrùtanta sa domu.

Ita malu crocòngiu

tenit Bonariedda!

Fàit curri su bisòngiu

fintzas sa becixedda.

O vernàcia o àkua frisca,

tot’ est sa pròpiu cosa;

spina tenit s’ arrosa

e sa figu murisca.

Candu mai Munsinnyori

tenit muller’ e fillus?

No perdit mai colori

s’ arros’ i’ mes’‘e is lillus.

Isciàcua ben’, isciàcua,

s’ arroba de Frantzisca;

s’arrosa sentz’‘i àcua

no abàrrat mai frisca.

A santu miu Fra’ Nàtziu

pregu cun devotzioni;

po fabricai palàtzius

nci bolit su matoni.

Su para presidenti

m’ at’ a cuminigai;

po connosci sa genti

bon’ est su cuntratai.

Su dotori m’at nau

a pigai s’ akina;

tempus mali passau,

vida de arruina.

Bon’ est sa pabassina

cu’ mendul’ e tragera;

tzìpul’ e carrafina

bàlint una miniera.

• » Invia tramite EMAIL
• » Versione per la STAMPA
• » Le vostre opinioni