SA PARTENZA 'E SANT'EFIS
Sa partenza 'e sant'Efis boli nara
de cussa casteddaia chi d'ha bia
de candu picciochedda, pudda in stia
da lassanta inserrara in sa fentana
cun su scopu de biri e de informai,
candu is cuaddus si binti de su Santu
o assumancus avverti, tanti cantu,
sė' si forma s'arruga po passai.
Cumenti una pingiara ch'č buddendi
sa ruga č preni e genti ammisturara
chi s'esti cuncordara, allipuzzara,
chi fai s'incincingiu mancai sia proendi.
Ma s'mprusu c'č unu soli de abbruxai.
E' dė de incingiu de arrobixedda noa,
si non ti praxi de atturai agoa,
cun sa genti mera deppis attumbai.
Cappeddedus a froris, mucaroris,
de dogna razza 'e sera, traforaus,
costuminis de bidda, coloraus
e velus ricamaus de centu froris.
Dognunu intra che agu po passai,
e si movi de guidus ispingendi,
mancu timiri is cuaddus carcinendi,
a bucca oberta cosa 'e fai spramai!
Su primu milizianu č giai benendi
cun su gipponi arrubiu abbuttonau,
dogna buttoni beni alluxentau,
tanti filas de attesu alluxinendi.
Castiai cussu chč manna sa spaccara
de cussu milizianu de su brugu!
Firmu che statua, senz'e movi su zugu
e sa berritta in conca arrecraccada!
Sighinti sa milizia in gravirari
tott'is campidanesus: imbironau
su collett'artu beni abbuttonau
e tottu s'oreria de s'ererari.
Dognunu sciora su mellus chi teni.
su cuaddu, sa camisa cun pieghitta,
su mucarori 'e sera, sa berritta,
sa sedda 'e peddi de colori 'e meli.
Pāssanta is preris, pāssanta is dottori
chi a cuaddu prus o mancu scinti andai,
si binti asua 'e su cuaddu arrigirai
sollennis, serius, cumenti esattoris!
Eccu is mazieris de su Municipiu
e su sindigu veru d Casteddu
a facci allirga che unu picciocheddu;
guai si andai a cuaddu non č scipiu!
In dogna curriroriu prenu 'e genti,
is zugus s'allōnghianta a castiai:
sianta prontus is froris po ghettai
chi giai sa guardianėa esti presenti!
Is fentanas fainti figurai
is mantas e is tapettus de contu
e po onori de su Santu e po su contu
chi dognunu si prexa de sciorai.
Is launeddas s'intendi sonai,
su Santu aintru 'e su nicciu sta benendi,
su sonarori is trempas stari unfrendi
comenti chi bolesinti scoppiai.
Pari propriu unu durci, unu bobboi,
su cocciu tottu a birdis, dorau,
aintru tottu 'e rosas infrorau,
arrosas friscas arregortas oi.
Arribara su sonu 'e sa cannuga
dognunu s'inginugara preghendi,
sant'Efis gioiosu esti passendi,
issu de dogna beni sci s'arruga.
issu is nimigus binciri in sa gherra
a arrespingiri is ballas cun sa manu,
č su santu 'e Casteddu soberanu,
sa pestilenzia poni pala a terra.
E a sa corona de arrosas č su mantu,
e de stellas de oru tempestau.
Issu č dignu de essi incoranau
e du sighi dognunu cun su prantu.
a palas de su cocciiu a monumentu
c'č unu mazzu de arrosas che una mesa,
poi sighiri sa mellus nobilesa
chi de su cocciu sighi s'andamentu.
Cun sa facci tuppara po non biri,
a peis scurzus, a forti preghendi,
sa grazia arriccėa arregordendi,
finzas a Pula d'olinti sighiri.
C'esti atra festa puru a sa torrara;
senza 'e sa luxi de su soli 'e oru,
forsis c'č prus genti chi fai coru
a su Santu in s'arruga a sa torrara.
S'arruga esti a su notti illuminara
e su cocciu 'e su Santu andendi andendi
pariri una cumeta chč seghendi
sa " ia 'e sa palla " in sa notti stellara.
Tantus saludus e inbonora, Antoni Garau.